Page 78 - dtk 311 web
P. 78

İklimlendirme sektöründe birçok gencin

               hayatına dokunmuş öğretmenlerden biri

                                olan Kadir İsa’nın hikayesi



               ergimizin mart sayısında Dr.   kırık dökük İngilizcesiyle         hizmet etmişti. Günümüzde Kemal
               Kadir İsa’nın sektöre adım atacak   mektuplaşmak istediğini ifade   Atatürk Anadolu Lisesi adı ile
         Dbirçok gence örnek olabilecek                                          faaliyetine devam etmektedir. Ardından
          ve ilham verebilecek nitelikte unsurlar   eden bir ilan gönderdi       Kuleli Askeri Lisesi ve Deniz Lisesi
          taşıyan hikayesini sayfalarımıza taşıdık.   Kadir İsa eğitim hayatını ise şöyle   sınavlarını girdim, olmadı. Babam,
          1962 yılında bir Kadir Gecesi İstanbul’da   özetledi: “Sıradan bir öğrenciydim, çok   Arçelik fabrikasında 30 yıl kadar frezeci
          doğan Kadir İsa’ya, babaannesi ‘ismiyle   kıvrak bir zekaya sahip değilim ama   olarak çalışmış, işini seven iyi bir
          geldi’ diyerek ‘Kadir’ adını vermiş. Tüm   aradaki farkı disiplinli ve çok çalışarak   teknisyendi. Ortaokul üçüncü sınıfta
          çocukluğu, gençliği ve evlenene kadarki   kapatmaya gayret ettim. Acıbadem   bazen kendisi ile fabrikanın kalıp
          yetişkinliği Acıbadem-Kadıköy’de   İlkokulu’nda Aysel öğretmenimin     atölyesine gider ve eğeleyerek zaman
          geçti. Neredeyse 30 yılını aynı sokakta   (sosyal medya üzerinden halen   geçirmem için elime bazı metal parçaları
          yaşadı. Nasıl bir çocukluk geçirdiğini   haberleşiriz) sıcak ilgisi ile keyifli bir   tutuşturulurdu. Birçok kişinin aksine
          sorduğumuzda şu cümlelere yer verdi   beş yıl geçirdim. Siyah önlüklerimize   makine yağı kokusu ile birleştirme
          Kadir İsa: “Çok sakin bir çocukluk   ve farklı sosyal statüye sahip ailelerin   işleri hoşuma gitti. Haydarpaşa Teknik
          geçirdim diyebilirim. Sadece bir kere   çocukları olmamıza rağmen çok güzel   Lisesi’nin sınavlarına girdim ve Makine
          yumruk yumruğa kavga etmişimdir.   bir birlikteliğimiz vardı. Daha sonra   Bölümü’nü seçtim. Ülke olarak zor
          Evimizin bahçesinde malta eriği,   Yeldeğirmeni’nde Kemal Atatürk      günlerden geçiyor olmamıza rağmen,
          ıhlamur, elma, ayva, vişne, kiraz,   Ortaokulu’na devam ettim. 1894 yılında   iyi öğretmenlerden iyi bir mesleki ve
          vb. ağaçları olduğunu hatırlıyorum.   Fransa’dan Türkiye’ye (Kadıköy’e)   teknik eğitim aldığımızı söyleyebilirim.
          Meyveleri zamanında ağaçtan yeme ve   gelmiş olan Oblates de l’Assomption   Örneğin, İş Etüdü dersimizi doktoralı
          şüphesiz düşme lüksüm vardı. Evde   rahibelerinin 1895 yılında Haydarpaşa   bir endüstri mühendisi verirdi. Oktay
          pişen yemeğin ‘kokmuştur’ diyerek                                      öğretmenim tüm yaşamım boyunca
          komşu eve taşındığı yıllardı. Özellikle   da (Yeldeğirmeni’nde) eğitime açtıkları   hayatımda iz bırakan bir elin parmakları
          yaz tatillerinde gece yarılarına kadar   bu okula, Kadıköy’ün azizelerinden olan   kadar eğitmenden birisidir. Öyle ki;
          mahalle gençlerinin kızlı-erkekli   Saint Euphemie’nin adı verilmiş. Daha   dişlerimi bile derste öğretilen iş etüdü
          vakit geçirdiği, küçüklerin ağabeyleri   sonra Maarif Vekâleti’ne devredilen bu   prensiplerine uygun olarak fırçalamaya
          tarafından kollandığı yıllardı. Mahalle   okullardan biri olan Saint Euphemie   başlamıştım. Lise ikinci sınıfta kendi
          bakkalımız Hüseyin Amca ile zaman   Okulu da 1935 yılında kimlik değiştirmiş   imkanlarımla İngilizce öğrenme
          zaman dükkanının önünde tavla      ve 3. Orta Mektep adıyla eğitim vermeye   hevesiyle Finlandiya’nın Helsingin
          attığımız yıllardı. Mahalle komşumuz   devam etmiş. 1950 yılında Kemal   Sonamat Gazetesi’ne kırık dökük
          Güler Teyze’nin “Çocuklar bana iki   Atatürk Ortaokulu adını alan okul, 1999   İngilizcemle mektuplaşmak istediğimi
          ekmek getirebilir misiniz?” dediğinde   yılındaki depreme kadar öğrencilerine   ifade eden bir ilan gönderdim (şüphesiz
          kimsenin “hayır” demediği yıllardı.
          Mahalle arkadaşımla ambalaj kasaları
          ve muşamba ile kayık imal etmeye
          çalıştığımız ama ilk denememizde battığı
          yıllardı. Özetle, güzel yıllardı.”
          Ortaokul yıllarının yaz tatillerinde Yel-
          değirmeni-Kadıköy’de ticari soğutucular
          imal eden küçük bir atölyede çırak olarak
          çalışırdı Kadir İsa... Hatırladığı yega-
          ne şeylerden biri de babasının verdiği
          harçlık bir çırpıda biterken, kendi alın
          teriyle kazandığı paranın her kuruşunu
          harcarken ne kadar titiz davrandığıydı!
          Emeğin ve alın terinin kıymetini anlama-
          ya başladığı yıllardı. Bu nedenle anne ve
          babasından alım güçlerinin dışında bir
          şey talep etmekten hep geri dururdu.
          Lise yıllarında ingilizcesini
          geliştirmek için Finlandiya’nın
          Helsingin Sonamat Gazetesi’ne


      74  Mart, 2023
   73   74   75   76   77   78   79   80   81   82   83