Page 14 - dtk 312 web

Başımdan Geçen Haller 67

Sabit Cevat Tanrıöver
Tanrıöver Mühendislik sakıncası yok’ deyince beni anneannem bağırıyordum. Düşünün! Sadece beş
yaşındayım ve ilk defa gördüğüm bir şe-
ile bırakıp onlar Karaman’a döndüler.
[email protected] hirde çarşıdan, kaldığım eve koşuyorum.
Döndüler dönmesine ama ertesi gün Hangi yöne gitmem gerektiğini bilmeden
evgili dostlarım dergimizin bu baban benim dönmediğimi görünce bir iş meçhule doğru gidiyordum. Tamamen
sayısında beş yaşımda yaşadığım ve bahane ederek Konya’ya geldi. Konya’ya Allah’ın korumasında ve yönlendirme-
Shiç unutamadığım bir olayı anlata- gelince sabah sabah önce anneannemin sinde idim. Ağlayarak gittiğim yol beni
cağım... evine gelip, beni Karaman’a götüreceği- bir müddet sonra bir meydana çıkardı. O
ni söyleyerek kahvaltı bile etmeme izin
Sanırım 1954 yılının son baharı idi. O vermeden arabaya bindirdi. Ben ve an- meydana gelince orayı tanıdım. Çünkü
yıllarda Konya Ereğli’de lise olmadığı neannem ağlayarak ayrıldık. Babam işini bir kaç gün önce o meydana develer
için dayımın lise eğitimi için anneannem, halletmeden beni anneannemden aldığı gelmiş, ben de anneannem ile onları
dayımla birlikte Konya’ya taşınmış için mecburen birlikte işini göreceği çarşı- seyretmeye gitmiştim. İşte o meydanı gö-
ve okulun açık olduğu aylarda orda ya gittik. Bir mağazaya girdik, aradığını rünce, dünyalar benim oldu. Evin yolunu
yaşamaya başlamışlardı. Benim ailem orda bulamayınca mağaza sahibine beni hatırladım ve koşarak nefes nefese anne-
de Karaman’da yaşamaktaydı. Babam emanet edip, on onbeş dakikalığına başka annemin evinin kapısını çaldım. Kapıyı
ve amcamın manifatura dükkanları bir mağazaya gitti. Babamın gittiğini açan anneannem çok şaşırdı. Beni içeri
olduğu için zaman zaman Konya’ya iş fırsat bilerek mağazadan kaçmaya karar aldı, sakinleştirdi, elimi yüzümü yıkadı
nedeniyle gidip gelirlerdi. Yine bir gün verdim. Kafamdan planlar yapmaya baş- ve başımıza geleceği beklemeye başladık.
babam Konya’ya gitmek durumunda ladım. Bir yolunu bulup mağazadan çıkış Sözü uzatmayayım ben mağazadan
olunca annem de ‘Nasıl olsa arabayla yolunu bulursam, kaçmayı başarabile- kaçınca bir müddet sonra babam geri
gidiyorsun, bizi de götür de annemi cektim. Bu amaçla dükkândaki yetkili bir dönmüş, beni sormuş, bakmışlar yok’um.
kardeşimi bir göreyim’ demiş. Babam da amcaya ‘Ben su içmek istiyorum’ dedim. Başlamışlar beni aramaya. Beni bula-
uygun bulmuş annemi ve üç çocuğunu Zannettim ki; mağazanın dışındaki bir mayınca, babam bir ümit anneannemin
yanına alıp Konya’ya anneannemlere yerden su içmemi söyleyecek, bende o evine gelmiş. Kapımız çalınınca, baba-
götürmüştü. Ben üç yaşına kadar bahaneyle kaçacaktım. Ama öyle olmadı mın geldiğini anlayan anneannem beni
anneannemle yaşadığım için onun mağazada sürahi varmış, oradan bana bir yüklüğe sakladı. Kapıyı açınca “Cevat
yanına gitmek ve onunla olmak beni bardak su verdiler, ben de o suyu içmek burada mı?” diye soran babamın sesi
sonsuz mutlu ediyor idi. Ben, annem zorunda kaldım. İlk plan tutmamıştı. beni korkutuyordu. Anneannem “yok”
ve kardeşlerim anneannemlerde mutlu Biraz sonra ikinci planı yaptım. Tuvalet dediyse de babam evi aramaya başladı ve
mesut günler geçirmeye başlamıştık ki; ihtiyacım var dedim. Karaman’da çarşı beni yüklükte yakaladı. Ben yakalanınca
bizim Konya’ya gelişimizin dördüncü esnafı tuvalet ihtiyacını çarşı helasında atladım, anneannemin arkasına sak-
günü amcamın Konya’da işi çıkmış, giderdiğini bildiğim için beni de dışa- landım. Anneannem ortada, babam bir
Konya’ya gitmesi gerekmiş. Bunu rıdaki umumi helâya gönderirler diye yanda ben bir yanda, bir kaç tur döndük-
duyan babam da ağabeyinden Konya’ya tahmin ettim. Tahminim tutsa, hela ihti- ten sonra yakalandım. Allah’tan beni bul-
gitmişken bizi de getirmesini istemiş. yacı bahanesiyle kaçabilecektim. Ama bu manın mutluluğundan olacak dövmedi.
Bir öğleden sonraydı, anneannemin planda tutmadı, çünkü mağazanın içinde Attı arabaya Karaman’a döndük. Benim
kapısı çaldı, gelen amcamdı. Konya’ya tuvalet varmış. Ben mecburen tuvalete Konya maceramda burada bitti.
iş için geldiğini, Karaman’a dönüyorken de gittim. Tuvalet planı da suya düşünce
bizi de götürmeye geldiğini söyledi. sessiz sessiz bir köşede oturup babamı Not: Sevgili dostlarım, yazımı okuduy-
Mecburen annem hazırlandı, bizleri de beklenmeye başladım. sanız lütfen bana herhangi bir mesajla
hazırladı, aşağıya indik. Gitmek için Bütün aksiliklerin arkasından şans yüzü- görüşlerinizi ulaştırmanızı ya da en
arabaya binecekken, ben aniden karar me gülmeye başladı. Mağazaya gelen bir azından ‘okudum’ notu yollamanızı
verdim: “Ben sizlerle gelmeyeceğim, müşterinin istediği mal mağazanın üst rica ediyorum. Belki böylece sizlere
anneannemle kalacağım” dedim ve katında olduğu için mağaza görevlisi ile daha faydalı olma şansı yakalayabili-
arabadan uzaklaştım. Bana ne kadar müşteri üst kata çıkınca ben bir hamlede rim. Şimdiden zahmettiniz için teşek-
dil döktüler ise de ikna edip arabaya dış kapıya oradan da dışarıya çıktım. kür ederim.
bindiremediler. Bunun üzerine annem Başladım koşmaya… Hem koşuyorum
de amcama ‘Ağabey Cevat kalsın, bence hem ağlıyor hem de ‘anneanne’ diye Saygı, sevgi ve selamlarımla

10 Nisan, 2023

Untitled-2 1 23/03/2023 12:38