Page 147 - dtk 295 web

Yüksel Teknik’in küçük bir mahalleden,

dünyaya açıldığı ilham verici hikayesi

geliyor; ‘Nereye gidiyorsunuz?’ diye sor-
dum, ‘Taksim’e dediler. Ben de onların
arasına dahil oldum, bir tane de bayrak
verdiler bana ve onlarla beraber Tak-
sim’e kadar yürüdüm. Atatürk Anıtı’nın
orada ben yolu hatırladım ve bıraktım
bayrağı, Tarlabaşı’nda oturan annean-
nemin evine gittim. Ama anneannem
de evde yoktu. Mahallenin bakkalı olan
‘Nişan Amca’ vardı. Annem ona telefon
açmış; o da beni gördüğünü söylemiş.
Sonra beni gelip aldılar. Ancak 1977
1 Mayıs’ı çok olaylı geçtiği ve epey insan
öldüğü için annemin radyoda her arbede
haberi duyduğunda ve ölü/yaralı sayısı
açıklandığında yüreği ağzına geliyormuş.
Çok şükür bir şey olmadı ama eve gelince
birkaç terliğine yakalandım.”

Körleme satranç oynamayı
biliyor ve muz yetiştiriyor
Kitap okumayı hep çok sevdi… Okuma
alışkanlığının ona çok boyutlu düşünme,
empati kurma ve farklı bakış açıları-
nı kavrayabilme gibi pek çok yetenek
kazandırdığına inandı; bu yüzden
okumayı hiç bırakmadı. Çocukluğunda
970 yılında İstanbul’da 3 çocuklu bir dışarıya çıkmıştık. Birçok yol kapanmış, mahallelerinde satranç oynanıyordu;
ailenin ilk çocukları olarak dünyaya öğrenciler yerlerde oturup, slogan atı- Ahmet Uludoğan buna da merak saldı ve
1geldi Ahmet Uludoğan… Babası yorlardı. Ben o karışıklıkta annemin elini körleme satranç oynamayı öğrendi. Ona
kasaptı; Ahmet Uludoğan’da üniversite bırakıp kaçtım ve Maçka’daki ağaçlı yola göre satranç, sadece bir oyun değildi.
bitene kadar her boşluğunda babasının saptım. Taksim’e gitmek istiyordum ama Doğru düşünme, doğru hamle yapma
yanına yardıma gitti. Yazları ise tornacı bir yerde yolu şaşırdım ve geri döndüm. ve zamanlama konusunda çok iyi bir
olan dayısının yanına çalışmaya gitti. El Bir baktım; karşıdan kalabalık bir grup öğretmendi. Hem meslek hayatı hem de
becerilerini, çoklu düşünmeyi ve ticaret
mantığını daha okul yıllarında öğren-
meye başlamıştı. Yaramaz bir çocuktu.
Bu sebeple 7 yaşında okula başlaması
gerekirken, ailesi onu 6 yaşında okula
vermişti. Yaramazdı ama çalışkandı. Her
sene birincilikle bitirirdi okulu…
Aynı zamanda meraklıydı da… 1977
yılının 1 Mayıs’ın da daha 7 yaşındayken,
sırf gösteri yapan grupları görebilmek ve
ne yaptıklarını anlamak için evden kaçıp,
Maçka’dan Taksim’e kadar yürümüştü…
Ahmet Uludoğan, annesinin yüreğine
indirdiği, sonu terlikli gösteriyle biten bu
hikayeyi şöyle aktarıyor: “Anaokulu’n-
dan çok yaramaz olduğum için gönde-
rilmiş ve ilkokul’a başlamıştım. Ancak o
dönemde de merak duygum ve yaramaz-
lıklarım devam ediyordu. O dönemde
Darphane’ye taşınmıştık. Çok güzel, gü-
neşli bir gündü ve annem, ben, kardeşim

Kasım, 2021 143